Ana Sayfa » Haberler » Güncel Haberler

Sanatçının sanatının beğenilmesi sevindirirHerkesin bir hayali vardır. Daha küçük yaşlarda büyüdüğümüzde ne olacağımızı hayal ederiz. Kimileri futbolcu, kimileri mühendis ve kimileri de doktor olmak ister. Bu liste uzayıp gider. Şu bir gerçek ki, herkesin hayal ettiği de gerçekleşmeyebilir. Dolayısıyla bazı meslekler şahısta biraz yetenek olmasını gerektirir. Ressam olmak gibi. Bunun yanı sıra imkan ve ortam da çok önemli. Ressam Seyfi Halilov da yeteneği olmasına rağmen okuyup hayal ettiği gibi ressamlıkta kendini geliştirememiş. Hayatta çok sıkıntılar çekmiş ve onca sıkıntılara karşılık bir yere kadar hayalini gerçekleştirmeyi başarmış. Ressam Seyfi Halilov ile mesleği üzerine konuştuk:

 Ressamlık yeteneğinizi ne zaman fark ettiniz?   

 

 

İlk tablonuzu ne zaman yaptınız?

 

 

İlk tablomu askere gitmeden önce 1974 yılında çizdim. O zamanlar okulda tablolar yapılır, sonra da salonlara asılırdı. O tabloları ben yapıyordum. Sonra 1975 yılında tarım okulunda okurken birinci tablo yarışması vardı, Orada ben birinci oldum. Sonra da bir arkadaşımın portresini yaptım.

Şu anda Türkçe öğretmenisiniz. Bunun yanı sıra resim yapmak için vakit ayırabiliyor musunuz?

 

 

Bir okul öğretmeni olarak ben işimin yanı sıra öğrencilerimi celp etmek ve stres atmak için verdiğim örnekleri resim çizerek veriyorum. Küçükler resim çizmeyi çok seviyorlar. Onların defterlerine not yazmak yerine diyorum ki, ‘Kim çok güzel yazarsa onun defterine bir şeyler çizeceğim.’ Onlar da merakla bekliyorlar çizeceğim şeyi. Tahtaya da bazı şeyleri, mesela harfleri yazarken o harfle başlayan bir hayvanın veya bitkinin resmini çiziyorum. Bu şekilde onlar daha iyi öğreniyorlar. Böylelikle neredeyse her gün resim yapmış oluyorum. Ben, çizilebilecek her bir köşeyi değerlendiriyorum. Okula genelde erken saatlerde gidiyorum. Önce işimle ilgili planladığım işleri yapıyorum. Kalan boş vakitte ise resim çiziyorum. Dersler başlayana kadar hem stres atıyorum, hem de dinleniyorum resim yaparak. Bunun için günde iki saat ayırıyorum. Eve dönünce yine ders sonrası yorgunluğumu resim çizerek atıyorum.

 

 

Askerliğim döneminde tanıştığım bir profesör bana şunları sormuştu: Sen ressamlık eğitimi aldın mı? Cevabım: Hayır oldu. Sonra isteğim olup olmadığını sordu. Olumlu cevabımı alınca bana yardımcı olacağını söyledi ve telefon numarasını bıraktı. Ama maddi sorunlardan dolayı, biz altı kardeşiz ailede, bu eğitimi alamadım. İsteğim çok büyüktü. Amacım da kendimi geliştirip ressam olmaktı. Şimdi tablolarımı dostlarım beğeniyor. Okumamış olmama rağmen kendimi bu seviyeye ulaşmış olma fikrim beni son derece mutlu ediyor. Evimin duvarlarından bir tabloyu indirip, bir başkasını koyuyorum. Sanatçıyı en çok mutlu eden şey yapmış olduğu şeyin başkalarını tarafından beğenilmesi oluyor.

 

 

İlk tablonuzu ne zaman sattınız?

İlk tablomu askerdeyken sattım. O zamana kadar da çok çiziyordum, ama satmıyordum. Daha çok hediye ediyordum. Askerde çizdiğim tabloları arkadaşlarım doğum günü ve özel günlerde hediye etmek için alıyorlardı. Şimdi çizdiğim tabloları evime asıyorum, ama biri gelip beğenince alıyor. Facebook’ta benim bir köşem var. Orada çizmiş olduğum resimler var. Ama o sadece dost çevrem için, herkese ulaşıma açık değil. Dost çevreden siparişler geliyor. Genelde asıl müşterilerim Ardino ve Kırcali bölgesinden işadamları, avukatlar v.s. Çok çizdiğim Rodop tabloları, Şeytan köprüsü ve Ardino bölgesinin resimleri tercih edilenler arasında. Bazı müşteriler evini çizdiriyorlar. Türkiye’de çok güzel evi vardır, ama buradaki eski, belki yıkılmak üzere olan evini çizdirip yaşadığı evinin duvarına asıyor. Bunu yaşadığı yeri unutmaması için çizdiriyor.

 

 

Ne tür tablolar çiziyorsunuz?

 

 

Ben bir yıl Almanya’da çalıştım. Orada hazır tablolar sattım. Yeni açılan kahvehanelere gidiyordum tablo satmaya. Orada insanın çeşitli tercihlerini gördüm. Hangi insanların ne gibi resimleri tercih ettiklerini öğrenmiş oldum. Çiçekli ve çok renkli tabloları alanlar genelde kahvehane işletenlerdi. Kahvehaneye gelen müşteriler öyle resim görmekten hoşlanıyorlardı. Orada epey tecrübe kazanmış oldum. Kendi tercihimi kimseye zorla kabul ettiremem ve ettirmemeliyim de. Resmi çizmeden önce müşteriyle görüşüyorum ve onun isteklerini göz önünde bulundurarak istediği resmi çizerim. Rodop manzaraları her yerde tercih edilen tablolardır. Ben genelde bol renkli tablolar çizmeyi seviyorum. Bu da müşterileri memnun ediyor. Güzel renklerle süslenince resim daha doğal oluyor. Resim monoton olmamalı. Canlı renkler kullanıldığı zaman sergilenen sanat daha canlı oluyor. Benim tercihim bu. Bazı ressamlar koyu renkleri tercih ediyorlar. Bir ressamın resimleri herkese hitap edemez. Herkesin ayrı ayrı seçenekleri var. Bir ressamda bulamadığın tercihleri başka ressamda bulabilirsin. Bir de detaylı çizmeyi seviyorum. İnsanların neyi sevdiğini, duygu ve düşüncelerini bildiğim için ne çizeceğimi daha rahat seçiyorum, ayçiçeği sevenlere ayçiçeği, hayvanları sevenlere  hayvan resimlerini çiziyorum. Artı çizdiğim tablolar herkese uygun olmasına da dikkat ediyorum. Buradaki amacım, herkesin evine sanatın ulaşabilmesi.

Bulgaristan Zaman